Dzordza Vasingtona 44, 81000 Podgorica
office@financeplus.me
+382 20 23 23 55

Bila je to 1886. Godina u Čikagu, kada je jedan događaj obilježio početak borbe za osmočasovno radno vrijeme. Na današnji dan, 1. maja, radnici su izašli na ulice kako bi izrazili svoje nezadovoljstvo uslovima rada, ali umjesto promjena, završili su u krvavim sukobima sa policijom. Da li je to paradoks !?

Događaj koji se desio 1.maja na Trgu Hejmarket u Čikagu 1886.kada je nepoznata osoba bacila  bombu I odnijela živote sedmorice policajaca dok su mnogi bili povrijeđeni bi vjerovatno bio okarakterisan kao zločin ili čak teroristički akt,suprotno od toga to je postao praznik rada. Naime, da li bi trebalo da se zapitamo šta je ispravno ? Kada treba da poštujemo institucije,a kada ne treba? Ispada da što je jednima zločin drugima je podvig ? Da li su ti policajci koji su izgubili život bili isto radnici ? Krećući se dalje ka budućnosti i približavajući se bliže našim prostorima shvatićemo da se u Socijalističkoj Federativnoj Republici Jugoslaviji (SFRJ), 1. Maja nije štrajkovalo već slavilo.

To nije bio samo dan odmora i proslave, već i simbol jedinstva. Tokom tog perioda, protesti su bili rijetki, a kada bi se i organizovali, brzo bi bili suzbijeni. Vlasti su smatrale da bi bilo kakav pokušaj masovnog protesta ugrozio socijalni mir i političku stabilnost zemlje. Umjesto toga, sindikati su bili pod kontrolom vlasti, a radnička prava su bila usklađena sa političkim interesima vlasti. I opet dolazi do paradoksa jer Prvi maj je znajući za događaje iz Čikaga nastao iz protesta I bio simbol otpora, dok je u SFRJ umjesto pobune, slavljen kao praznik rada u duhu jedinstva i solidarnosti. Nisam baš svedok tog vremena ali kažu da se radilo naporno i da su rezultati bili vidljivi da je industrijski sektor  cvjetao, ekonomija je rasla, a standardi života su se poboljšavali,a možda i nije ? U svakom slučaju  činjenica je da je infrastruktura gotovo potpuno bila uništena nakon drugog svjetskog rata pa je evidentno da je postojao veliki trud I napor I da se moralo marljivo raditi da bi se obnovilo sve porušeno. Reklo bi se da opet postoji mogućnost različitog tumačenja sa jedne strane, radnici nisu imali slobodu da protestuju i imali su pune ruke posla dok su sa druge oni bili srećni I slavili su rad i ambiciozne planove?! Nadalje sa pojavom višestranačja i slobode izražavanja, sindikati su postali nezavisniji, a radnici su počeli da se organizuju i izražavaju svoje nezadovoljstvo. Današnji 1. maj u zemljama bivše Jugoslavije često je obilježen protestima, štrajkovima i zahtjevima za boljim uslovima rada. Da li su radnici prije bili srećniji ili uplašeniji ? Da li su sada zaposleni nezadovoljniji i opterećeniji? Svakako da je to stvar ličnog stava,a svima nama srećan 1. Maj praznik rada jer rad je jedan od načina da izrazimo sebe,učinimo druge srećnijima I osjetimo se korisnima za sebe,porodicu I društvo… Nek se radi nek se gradi i zaradi

Ostavite odgovor

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *

Copy link